Over enkele weken vinden de verkiezingen voor de gemeenteraden plaats. Hoewel de verschillen op lokaal niveau zeer klein zijn toch reden om mij eens te gaan oriënteren waar de verschillende partijen in mijn gemeente (Winsum) voor staan. In een stemwijzer kan ik ze (nog) niet vinden, dus besloot ik maar eens via internet in lokale verkiezingsprogramma’s te gaan neuzen. Zo belandde ik in het programma van Groen Links en daar las ik al snel:
“Het is absurd dat Winsum nog geen gedifferentieerde tarieven heeft voor het afval (DIFTAR). GROENLINKS wil een snelle invoering van Diftar met flankerend beleid ter voorkoming van zwerfafval. Wij denken dat scheiding bij de bron beter is dan nascheiding.”
Vreemd standpunt vind ik. Scheiding bij de bron bevorder je niet met de invoering van het betalen van afval naar soort en gewicht. Integendeel, denk ik. Door de invoering van een dergelijk systeem bevorder je juist zwerfafval, want elke extra kilo in de bak moet extra betaald worden.
… niet bepaald ‘groen‘ te noemen…
Daarnaast tast dit standpunt de solidariteit aan. Omdat wij met zijn tweeën zijn, hebben wij vrijwel nooit een volle container. Integendeel hij is zelfs zelden half vol. Is bij onze buren met kinderen de container vol, dan heb ik er geen enkel bezwaar tegen als zij gebruik van onze ‘vrije’ ruimte maken. Ongetwijfeld gebeurt dit meer. Ik heb al de vraag gehoord wie de containers straks bewaakt om te voorkomen dat anderen ze (aan)vullen.
… niet bepaald ‘links‘ te noemen…
Omdat ik de partij in principe een warm hart toedraag, besloot ik een toelichting op dit – in mijn ogen – vreemde standpunt te vragen. Wellicht zie ik belangrijke voordelen over het hoofd. Echter, de website vermeldt noch een post- noch een e-mailadres voor de lokale afdeling. Woensdag klikte ik dus maar op de contactknop van de landelijke website om ze hierop attent te maken. Nog niets gehoord of gelezen…
Op landelijk niveau is dit mijn partij. Dorpspolitiek is niet hun sterkste zijde. En dan druk ik me zacht uit.