(foto Arnold Huisman, Vlieland 26 december 2007)

“Grofheid in woord en daad tast de verdraagzaamheid aan. Discussies ontaarden in verharde verhoudingen. In zo’n sfeer worden mensen al snel als groep over één kam geschoren en worden vooroordelen als waarheid aangenomen. Daarmee erodeert de gemeenschapszin”, waarschuwde de vorstin.

Wilders voelt zich erg aangesproken en is diep beledigd. “De PVV komt in de hele tekst niet voor, maar iedereen begrijpt wel op wie ze doelt”, aldus de politicus in De Telegraaf. (nu.nl)

Wilders geeft het hiermee dan toch eindelijk toe: Hij is grof in woord en daad, hij laat discussies ontaarden in verharde verhoudingen, hij bevordert dat mensen al snel als groep over een kam worden geschoren en dat vooroordelen als waarheden worden aangenomen met als doel de gemeenschapszin te laten eroderen.

(Karina Wolkers, De Volkskrant 22 december 2007)

Op een van de cartoons zijn de drie wijzen uit het oosten te zien die met een TomTom de weg naar de geboorteplek van Jezus proberen te vinden. Op een andere prent is te zien hoe de pasgeborene in zijn kribbe op een iPod naar ‘I’m dreaming of a white Christmas’ luistert.

Voorzitter Bert Dorenbos van de stichting Schreeuw om Leven zegt dat de prenten kwetsend zijn en heeft aangekondigd een klacht in te dienen bij de Reclame Code Commissie. De stichting wil daarmee een signaal afgeven voor volgende campagnes. De klacht wordt samen met de vereniging Bijbel en Onderwijs ingediend. Volgens de voorzitter bereiden ook andere organisaties een klacht voor. (nu.nl)

Ik ben benieuwd of Geert Wilders nu déze groep gelovigen aanpakt…

(nu.nl)

Vind je het gek?

Op 18 juli jl. ging mijn het bedrijf, waarvoor ik werkte, failliet en stond ik als 59-jarige opeens zonder werk. Ik verwachtte niet makkelijk weer aan de slag te komen. Ik besloot dan ook te kijken of er wellicht mogelijkheden waren om als zelfstandige aan de slag te gaan. Uiteindelijk had ik op 9 november een gesprek met UWV over de mogelijkheden te starten met een eigen bedrijf met de WW-uitkering in het eerste half jaar als veilige achtergrond (ongeveer een jaar na de start van het eigen bedrijf vindt dan – terecht – de eventuele verrekening plaats). Het gesprek verliep prettig en de toestemming volgde. Vol goede moed keek ik om mij heen: markt verkennen, contacten leggen en opfrissen. Verschillende mogelijkheden passeerden de revue.

Rond die tijd werd ik ook benaderd door een voormalig collega, die een mogelijk voor mij geschikte vacature wist in Utrecht. Ik wil echter niet meer verhuizen en dagelijks twee maal tweehonderd kilometer woon-werkverkeer vind ik wel wat veel van het goede. Ik meldde hem dat ik eventueel wel voor losse klussen, projecten e.d. als freelancer in te huren was. Kort daarna berichtte hij mij dat een twee van zijn regiomanagers graag kennis met mij wilden maken. Om een lang verhaal kort te maken; aan het eind van het gesprek werd mijn gevraagd of ik geïnteresseerd zou zijn in een dienstverband voor enkele dagen per week. Enkele dagen later ontving ik een concreet aanbod voor een baan voor 32 uur per week. Inmiddels zijn we het eens geworden: gisteren lag het contract op de mat en vanaf 1 januari heb ik een uitdagende baan bij Serin Mens en Werk! Standplaats Groningen!

Is-lam en Christen-dom.

Dat vult elkaar toch prachtig aan?

Een prachtig woord, dat ik Jacobine Geel hoorde gebruiken als tegenstelling tot onverschillig in het door Doekle Terpstra aangezwengelde debat over de aanpak van de uitspraken van Geert Wilders. Mijn eerste, spontane, reactie op de uitspraken van Terpstra was er een van enthousiaste instemming: Eindelijk… Maar naar aanleiding van alle reacties, waarin gesteld wordt dat dit Wilders alleen maar in de kaart speelt, neig ik ertoe mij dan maar bij Bert Wagendorp, columnist van de Volkskrant , aan te sluiten:

Ik geef toe: soms is horen veel leuker dan lezen.

Ik geef toe: misschien is 1.040 uur wel wat krap.

Recent gelogd

Het klopt is proudly powered by WordPress and designed by XiAP Design Studio.