zonder categorie

Posted on 09-25-2014 under zonder categorie

Sinds december 2013 heb ik geen berichten meer op dit blog gepost, noch reacties kunnen modereren. Dit hing samen met het feit dat ik om (voor mij) duistere redenen niet meer in kon loggen. Vandaag heeft Michiel Doetjes mijn instellingen zodanig kunnen bewerken, dat dit weer lukt. Vakwerk van Michiel dus.

… nu weer inspiratie vergaren…

Volg mij anders gerust op facebook of twitter. Tot gauw!

Posted on 11-24-2011 under zonder categorie

Op mijn verjaardag, vorig jaar, kreeg ik van dochter Loesje een boek, geschreven door Haruki Marukami: “De opwindvogelkronieken“. Ik las het tijdens onze vakantie in Italië en de vreemde wereld, waarin Marukami’s verhaal zich afspeelde, boeide mij zo, dat ik het boek van 890 pagina’s in één dag las.

In onze Italië-vakantie dit jaar was “Kafka op het strand” aan de beurt en wéér las ik het boek in één dag uit.

Toen wij in september/oktober dit jaar nog wat zon in wilden halen op Tenerife gingen de drie delen van “1q84” mee. Nu besloot ik af en toe een zin op te schrijven, waar ik even naar terug kon kijken, omdat ik die zin zo mooi vond, mij deed doordenken of anderszins bijzonder pakte. Ik wil ze met jullie delen. Hierbij de speciale zinnen uit deel 3:

“Hij had de lampen van zijn bewustzijn gedoofd, de deuren van al zijn zintuigen gesloten, en als een boomblad gewacht op de komst van het juiste seizoen.” (pagina 343)

 

“De werkelijkheid ontstaat niet uit principes en logica, maar andersom: eerst heb je de werkelijkheid, en principes en logica ontstaan later en passen zich daaraan aan.”  (pagina 365)

 

“Het is heel erg als iemand doodgaat, onder welke omstandigheden dan ook. Er valt namelijk opeens een gat in deze wereld. En daar tegenover moeten wij op passende wijze ons respect betuigen. Want als we dat niet doen, kunnen we dat gat niet behoorlijk sluiten.”  (pagina 387)

 

“De grens tussen leven en dood is zo dun als een velletje papier.” (pagina 414)

 

“Want hoop is een kleine, maar essentiële bron van warmte, die je lichaam tot binnenin verhit. Een kwetsbaar vlammetje, dat je steeds angstvallig met je handpalmen tegen de elementen hebt beschut. Als je dat nu blootstelt aan de woeste rukwinden van de realiteit,wordt het misschien meteen uitgeblazen.” (pagina 432)

Posted on 11-23-2011 under zonder categorie

Op mijn verjaardag, vorig jaar, kreeg ik van dochter Loesje een boek, geschreven door Haruki Marukami: “De opwindvogelkronieken“. Ik las het tijdens onze vakantie in Italië en de vreemde wereld, waarin Marukami’s verhaal zich afspeelde, boeide mij zo, dat ik het boek van 890 pagina’s in één dag las.

In onze Italië-vakantie dit jaar was “Kafka op het strand” aan de beurt en wéér las ik het boek in één dag uit.

Toen wij in september/oktober dit jaar nog wat zon in wilden halen op Tenerife gingen de drie delen van “1q84” mee. Nu besloot ik af en toe een zin op te schrijven, waar ik even naar terug kon kijken, omdat ik die zin zo mooi vond, mij deed doordenken of anderszins bijzonder pakte. Ik wil ze met jullie delen. Hierbij de speciale zinnen uit deel 2:

 

 

“Is het leven niet meer dan een concretisering van een beeld dat altijd latent in mij aanwezig was?” (pagina 107)

 

“Een mens leert hoe hij van zichzelf kan houden door de manier waarop hij van anderen houdt en de manier waarop anderen die liefde beantwoorden. Iemand die niet in staat is van anderen te houden, is ook niet in staat op de juiste manier van zichzelf te houden.” (pagina 143)

 

” Er bestaat op deze wereld niets wat altijd in je hart opgesloten blijft.” (pagina 196)

Posted on 11-22-2011 under zonder categorie

Op mijn verjaardag, vorig jaar, kreeg ik van dochter Loesje een boek, geschreven door Haruki Marukami: “De opwindvogelkronieken“. Ik las het tijdens onze vakantie in Italië en de vreemde wereld, waarin Marukami’s verhaal zich afspeelde, boeide mij zo, dat ik het boek van 890 pagina’s in één dag las.

In onze Italië-vakantie dit jaar was “Kafka op het strand” aan de beurt en wéér las ik het boek in één dag uit.

Toen wij in september/oktober dit jaar nog wat zon in wilden halen op Tenerife gingen de drie delen van “1q84” mee. Nu besloot ik af en toe een zin op te schrijven, waar ik even naar terug kon kijken, omdat ik die zin zo mooi vond, mij deed doordenken of anderszins bijzonder pakte. Ik wil ze met jullie delen. Hierbij de speciale zinnen uit deel 1:


“Als ik de cijfers voor mij heb, krijg ik een heel kalm gevoel van binnen, alsof alles wat opgeborgen moet worden nu op zijn juiste plaats ligt.” (pagina 73)

 

“Als wiskunde een schitterend fantasiegebouw was, kon de wereld van verhalen zoals die van Dickens worden vergeleken met een diep betoverd bos. Als wiskunde eindeloos optorende naar omhoog, strekte het bos zich zwijgend voor zijn ogen uit met zwarte sterke wortels die diep in de aarde wroetten.” (pagina 251)

Posted on 08-28-2010 under zonder categorie

Mensen, die Nederland een bananenrepubliek noemen, tonen een gebrek aan algemene ontwikkeling.

… wij zijn bananen-importerende monarchie…